Enstitude basima gelen talihsiz olaylara bugun bir yenisi eklendi; anlatmadan edemeyecegim.
Yine bir hafta sonu, gunlerden Pazar, ve ben internete erismek amaciyla ofisteki yerimi aldim. Midem kazindi, iki kat yukaridaki kafeteryaya gidip birseyler atistirayim dedim. Rahat battigi icin asansoru kullanmak yerine merdivenlerden cikmayi tercih ettim. Her katta merdiven (yangin merdiveninin betondan hali ve binanin icinde olani gibi dusunulebilir) bosluguna acilan cam kapilar var. Kapidan cikinca ortalik buz gibi.
Neyse efendim, ben kapidan ciktim, ust kata geldim. O da nesi? Kapi acilmiyor. Niye? Cunku hafta sonu, cunku butun kapilar hafta sonlari kilitli oluyor. Deliye her gun bayram misali bana her gun hafta sonu oldugu icin bu ince ayrintilari unutuyorum tabii. Bir alt kata indim; kilitli. En alt kata indim; sonuc ayni. Pencereden gordugum kadariyla disarlarda birileri var ama sesimi nasil duyuracagim? Kapilardan koridorlara baka baka tekrar en ust kata ciktim, umutsuzca kapiyi tiklatmaya koyuldum. Haftasonlari enstitude in cin top oynadigi icin bir yandan da acil durum plani yapiyorum: alarmi calistirmayi basarabilirsem acaba bu sefer birilerinin dikkatini ceker miyim (bkz. "NERI'de asayis berkemal (!)" baslikli yazim), geceyi merdivenlerde gecirmek zorunda kalirsam nasil isinirim, vs.
Neyse ki, o katta temizlik yapmakta olan biri yardimima kostu ve kapiyi acti. Normalde temizlik gunu Pazartesi’ymis ama bugun gelecegi tutmus. Sansli gunumdeyim! Bir de iki yagmur bulutu gecisi arasindaki yagissiz zaman araliginda eve ulasmayi basarabilirsem, gercekten sansli sayacagim kendimi… :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder