mtv 2. taksidini yatirmak icin geldi catti temmuz sonu. babacigim* odemis aylar once, mart'ta. huzunlenmek icin yeni konumuz belli oldu: mtv. yok canim, huzunlenmek degil, gozume bisey kacti. olsa olsa ozlemektir o...
nasilsa kimse okumuyor, kendi kendime guler, aglar, takilirim, diye, emesvord yerine internetin kara deligine gondereyim istedim bu satirlari. sonra baktim; kara delik falan degil, sonsuzluga uzaniyor yazdiklarim. anneannemi kaybettigimizde de yazmistim; bu aralar hissettiklerimin cok benzerini bes yil once de dile getirmisim, aha boyle:
"elden ayaktan dusersek birgun (dusmeden gocup gitsek en iyisi ya), yasadigimiz gunlere sayalim."
"elden ayaktan dusersek birgun (dusmeden gocup gitsek en iyisi ya), yasadigimiz gunlere sayalim."
neredeyse dort ay olacak. babam dedesinin yanina uzanmis, yanibasindaki ardicin topragini zenginlestiriyordur artik. ama iste, hersey olup bitmeden cok once (belki biraz), odenmis bitmis o mtv!
gun gelecek, sen de, ben de toprak olacagiz. gaia askina, dongu harikulade! o gun gelesiye, simdi oldugu gibi, sukredecegim ben yasadigima, dizlerime, dostlarima, bogazimda dugumleneni de olsa aldigim her nefese...
insan herseye alisiyor. utku ile burkan'in, anneannemin, babamin yokluguna, tek basina raki icmeye, ikinci kadehi de icmeye, omrunu tuketen seylerin varligina, o seylerin varligi ortadan kalktiginda adeta hic varolmamislar gibi davranmaya... alismak iyi mi, degil mi; kararsizim. sanirsam artik daha barisigim bu kararsizliklarimla.
iki yil oncesinin kocaman derdi tasasiydi; simdiyse samanyolunu duble goruyor olmak kendimi gariban hissetirmiyor. yahu hayat iste, oyle yasanilasi ki, bir yasayinca farkediyor insan o harikuladeligi. dusun ki marketten karpuz alip eve getirip kesmissin; adeta bir lokanta karpuzu tatliligi, lezzeti. simdi mutlu olmaz misin? o esnada ruken yilmaz olanca hafifligiyle bir turku tutturuyor, degme keyfine. belki rakinin yaninda borulce de vardir? hangisi oldugunun onemi yok, borulce borulcedir. ihlamur zamaninin gectigi diyarlardan an(a)kara'ya donmussundur, bakmissindir bozkirin ihlamurlarinda hala arilar eglesmekte, hala ihlamur kokulari gun batiminda havayi tutmakta. gun batimlarina, aksam serinliklerine bile mutlu olunur bazen, hele ki bozkirdaysan...
* "bir kere de 'peki babacigim' desen..."
